Fest eigmauert en dr Erda
Schdohd dia Form aus Lehm ond Brand.
Heit, do muaß dia Glogg was werda!
Auf jetzt, gangad mir zur Hand!
Vom harda Grend ganz hoiß,
Tropft dr nasse Schwoiß.
Soll des Werk den Moischdr loba,
brauchds da Sega von ganz oba!
Bei deam Gschäft, des mir do machad
brauchds uff koin Fall Leddagschwätz;
Wenn gscheide Wördla ons entfachad,
No schaffad mr, daß richtig fetzt.
Lassad ons mit Fleiß betrachda,
was au durch schwache Kraft gelingt,
den Dubbeler kosch grad verachda,
der gar net sieht, was er vollbringt.
Des isch’s doch, was an Mensch ausmacht,
Net bloß Kraft, au Hirn ond Acht.
Ond dass’r em Herz drenna spürt,
Was er do grad so fabriziert.
Das Lied von der Glocke
Schwäbisches Gedicht · 58 Gedichte im Archiv
Wörter aus diesem Text
- schdohd = steht (z. B. nach dem Spielstand beim Fußballspielfragend: "Wia schdohd's?)
- heit = heute
- Glogg = Glocke, auch: Türklingel
- Grend = Kopf
- hoiß = heiß
- Schwoiß = Schweiß