Bsoffa ond mit großer Gosch
übr Ländr, Macht ond Zahl,
Hoggad do a Haufa Fürschda
Z’Worms em kaiserlicha Saal.
"Handfeschd!", brülld dr Sachsa-Seggl,
"Isch mei Land ond richdig reich!
Silber hodd’s en älle Berg,
So was fendesch nemme gleich!"
"A echt gmäds Wiesle isch mei Land,"
Schwadronierd dr Fürschd vom Rhei,
"Woiza gibds uff viele Felder,
An jedam Ranga beschda Wei!"
"Dia Schdädte groß, dia Klöschtr fedd,"
gibd Bayerns Ludwig a,
"Mir senn hald mir, ond Godd erhalds,
an ons kommd koinr na!"
Do macht sich onsr Eberhard,
uff oimal richdig groß:
"Em Ländle hodds bloß kloine Schdädt,
koim fälld was en da Schoß."
Doch meine Leit, ob groß, ob gloi,
ko i blindlengs vertraua,
Ond mi an jedan Platz nohocka,
Ohne dass se me verhaua!"
Jetz wird’s still, ond älle glotzad,
abbr dann wirds richtig laut:
"Liebr Graf, du bisch dr Reichschde!
Weil dei Land dir echd vrtraut!"
Der reichste Fürst
Schwäbisches Gedicht · 58 Gedichte im Archiv
Wörter aus diesem Text
- bsoffa = betrunken sein
- Gosch = Mund
- Haufa = Haufen, Menge
- handfeschd = zünftig, stark
- Seggl = Seckel, Spinner, Blödmann
- isch = ist