D’Stroß und d’Läda senn vrlassa,
En älle Häusr brennd scho Lichd,
I schlendr rom durch enge Gassa,
Iberall isch’s feschdlich grichd.
Fenschdr gschmückd henn älle Fraua
wie jedas Johr zu derra Zeid,
An Haufa Kendr deand nuff schaua
Senn scho ganz hibbelich vor Freid.
I gang naus, vrlass dr Ort
weit weg en’s freie Feld,
A diafe Sehnsuchd führt me fort
Wia groß und schdill isch d’Welt.
Sternla drehad ihr Kreis’,
d’Landschaft wird ganz weit
A Liedle hör i, bloß ganz leis -
Was für a wondrscheene Zeit.
Weihnachten
Schwäbisches Gedicht · 58 Gedichte im Archiv
Wörter aus diesem Text
- älle = alle
- scho = schon
- Durch = Spielart beim Binokel (man macht alle Stiche)
- iberall = überall
- isch = ist
- grichd = fertig, startklar